tesettür elbise ve balkan bilgi konumuz

tesettür elbise ve balkan bilgi konumuz

 için Kartaca ile ittifaka girmesi üzerine çıkan i. Makedonya savas Aitolia Birliği olmak üzere bazı Yunan şehirleri zaman zaman k-oma'nm ^ yer aldı. Elverişli şartlarla bir barış anlaşması imzalayan Makedonya'n^ka"^^ de üstünlük sağlamaya çalışması çok geçmeden Roma’yVa İV, Makedonya şına yol açtı C200-197y Philippos’un yenilgisiyle sonuçlanan bu savaşta Mtolîa ve Akhaia Birlikleri ile Atina, Rodos ve Pergamon, Roma’yi etkin olarak desteV-ledi. Savaştan beklediği ölçüde kazançlı çıkamayan Aitolia Birliği. M.Ö. 1.9<Vde Selevkos ordularını Anadolu’ya ve ardından Toroslann doğusuna kadar çeldl-meye mecbur etti. Roma’nın müdahalesi ile sınırları daraltılan Aitolia Birli^'t\\ı\ gücü azalırken. Roma hakimiyetini tanıyan Yunan şehirleri birer özerk birime dönüştürüldü. Bu arada Roma’yla ittifakını koruyan Akhaia Birliği başlıcaraldbi Sparta’ya da boyun eğdirerek Peleponnes’te belirli bir üstünlük kurdu.

Makedonya'nın gücünü sınırlamaya yönelik çabaların yol açtığı 111.Makedonya savaşı (171-168) sonunda Roma’ya bağlanan Makedonya, aralarında hiçbir baç, bulunmayan dört devlete ayrıldı. Bir süre sonra da İllirya. Bpeiros ve Teselya Makedonya adı altında bir Roma eyaleti olarak düzenlendi (^14-B'). Diğer vaudasv Roma karşıtı bir tutuma giren Yunan şehirlerine karşı geniş çaplı hir sitıdİTme hareketine girişildi. Akhaia birliği dağıtılarak Yunanistan’ daki şehir devletkûde ^ Makedonya eyaletine bağlandı (lAS). Bu tarihten itibaren Yunanistan toçtîislatı bütünüyle Roma hakimiyetine girmiş oldu.
KAYNAKÇA
Andrevves, A., The Greeks, London 1967.
Atlan, S., Roma Tarihi'nin Ana Hatları: I. Kısım Cumhuriyet Devri,
Bean, E. G., Eski Çağda Ege Bölgesi, (.Çev. \. De\eraerv'), \starvbu\ \99S. Blunt, A. W. F., Batı Uygarlığının Temelleri, ^Nşr. MÜ7.eY\Vver Eritti^,\staiv\iv Bosch, M. E., Hellenizm Tarihinin Ana Hatları, {jçew. Sababat M.\aT\^,\sVaıı\ Broıvn, T. S., Ancient Greece, New York 1968.
Demircioğlu, H., Roma Tarihi: Menşelerden Akdeniz Havzasında Kurulmasına Kadar, Ankara 1993.
Finley, M. 1., The Ancient Greeks, London 1963.
Friedell, E., Antik Yunandın Kültür Tarihi, (^çev. Necati Aça^, Ankara
Herodotos, Herodot Tarihi, {Nşr. Azra Erhat^, \starvbu\ 19E3.
Hrozny, B., Ancient History of VVestern Asia, India and Crete, Jindrich Prochazka), Prague.
HUN AKIMLARI ÇAĞINDA BALKANLAR
Yrd. Doç. Dr. Ali Ahmetbeyoğlu İstanbul Üniversitesi
Hunlar çağında Balkanların durumunun anlaşılabilmesi için batıya doğru göç eden Bunların genişleme siyasetlerine uygun olarak fetihlerinin ve özellikle Doğu Roma ile münasebetlerinin ortaya konması gerekmektedir. Nitekim Balamir idaresinde İtil Nehrini geçerek İtil, Don ve Kafkasya arasındaki sahada yaşayan Alanları mağlup edip hakimiyet altına alan Hunlar, 370'li yıllarda ilk defa Avrupa önlerinde görüldüler. Hun kuvvetlerinin önünden kaçan bazı Alan kuvvetleri Balkanlarda Gotlara daha sonra da Vandallara katıldılar. Harekatlarına devam eden Hunlar, Don nehrini geçerek Ostragotları (Doğu Gotları) yenip idareleri altına aldılar (374-375]. Bazı Hun birlikleri ise Pannonia ve Karpatlar bölgesinde Suep-Quat ile Gepitlere baskın düzenlediler. Ostragotların yenilmesi bugünkü Romanya’ya yerleşen Atanarik idaresindeki Vizogotlar (Batı Gotları] ile Hunları karşı karşıya getirdi. Atanarik Dinyester’in dik kıyılarına çekilerek Hunlara karşı savunma battı oluşturdu. Hem nehirle hem de nehrin önündeki otuz bin askerle ordusunu koruma altına aldı. Fakat ani Hun baskını neticesinde ağır bir mağlubiyete uğrayan Vizigotlar dağıldı ve büyük bir kısmı güneye kaçtı. Atanarik ise kendine bağlı kitlelerle Olt ve Tuna ırmakları arasına, oradan da Karpatları geçerek Macar Ovası’na sığındı (376]. Bu hezimetten sonra Vizigotların çoğu Atanarik'i değil, rakibi Fritigern'i takip ettiler. Fritigern ve Alavivus tarafından idare edilen Vizigotlar, kendilerini takip eden Hunlar tarafından yeniden mağlup edildiler. Panik içerisinde bulunan başta Gotlar olmak üzere birçok topluluk, Hun dehşetinden kurtulmanın tek yolu olarak Hunlar ile kendi aralarında Tuna'nın olmasını yani Doğu Roma topraklarına sığınılması gerektiğini düşündüler. Bu nedenle kbaşka çıkış yolu bulamayan mülteciler Doğu Roma sınırlarına kalabalık kitleler plinde dayandılar. Fritigern liderliğindeki Batı Gotlarının iltica isteği İmparator alens’e (364-378] iletildi. İmparatorluk konseyindeki uzun tartışmadan son-
76| BALKANLAR EL KİTABI
ra İmparatorluk sınırlan içerisine Gotlarm yerleşmesine izin verildi, k bağlı Gotlarla Balkan Dağların'da ve Ormanların’da dolaşan Atanarik ratorluktan bir talepte bulunmayarak Transilvanya bölgesinde kalmayı v
Romalılar mültecilere ilk başta insanca muamele ettiler. Çünkü onları boylarında tarım alanlarında çalışacak diri işçiler, nüfusun gittikçe küçült^ önleyecek ve imparatorluğa yeniden güç verecek insanlar olarak düşünüyor||*'' dı. Ayrıca İmparator Valens büyük bir ordu reformu tasarlıyor ve mülteci ı, barları asıl orduyu teşkil edecek askerler olarak değerlendiriyordu. Bu sebep| Fritigern ile bir antlaşma imzaladı. Fakat durum istenildiği gibi iyi gitmedi. ^ bir süre sonra mülteciler arasında büyük bir yiyecek sıkıntısı baş gösterdi. 3^^ yılı başında Marcianopolis civarında Romalı askerler ile Gotlarm bir böliin,j| arasında çıkan karışıklık tüm mültecilerin baş kaldırmasına sebep oldu. Gotljf Kuzey Balkanlar üzerinden tüm ülkeyi ele geçirmek için harekete geçtiler, fij,, çok yer yağma ve talan oldu. İran’dan savaştan dönen Roma ordusu Gotlaris,. kıştırmak istediyse de, Haemus dağları ve Tuna arasındaki bölgede Got lidep Fritigern az sayıdaki Hun-Alan birlikleri ile ittifak yaptı. Bu sırada Makedonya’dj ve Trakya’da dolaşan Hun birliklerinden kaçan Doğu Gotlarının Kralı coçukyaj. tâki Viderik ile komutanlar Alatheus ve Saphrax Tuna’da görüldüler. Viderikvj mevcudu bilinmeyen, yorgunluktan bitkin düşmüş askerleri Romalılar tarafij. dan sınırlarına kabul edilmedi. Viderik liderliğindeki gurupların da katılmasıjij iyice güçlenen Gotlar İstanbul’a kadar bütün Trakya’yı tahrip ettiler (377soıılj| rı). '
Bunun üzerine 378’de Doğu Roma İmparatoru Valens, Batıdan gelecekyar dıma beklemeden ordusunun başında hareket etti ve Edirne civarında Gotlarla karşılaştı. Çıkan savaşta Romalılar hezimete uğradı. İmparator harp meydanında öldürüldü [9 Ağustos 378]. Bu zafere rağmen Gotlar tam organize olamadıklarından Edirne, Heraclea, İstanbul gibi mustâhkem şehirleri ele geçiremediler. Valens’ten sonra Doğu Roma İmparatorluğu tahtına çıkan 1. Theodosios (378-395), Gotlan İmparatorluğun sınırları dışına çıkaramayanca onlarla bir anlaşma yapmak mecburiyetinde kaldı. Alatheus ve Saphrax idaresindeki Doğu Gotlan ile Hun-Alan kuvvetleri Pannonia ve Moesia’nın üst bölgesine; Batı Gotlan ise Moesia’nın alt bölgesine yerleştirildiler. Bu durum Gotlarm bir araya gelmesine yol açtı. Nitekim Frigitern’in yerine Batı Gotlarının başına geçen Alarik fırsattan istifade ederek bütün Gotlan harekete geçirdi ve 398 tarihinde Atina, Spartagibi Roma şehirlerini zapt etti. Romalılar Alarik’e llliria valiliğini vererek kendisini durdurabilmişlerdir.tesettür elbise